|
پرداختن به بحث درامدهای پایدار از مباحث حائز اهمیتی است که با تکیه بر آن توان برنامه ریزی دقیق تر حاصل و رسیدن به برنامه های چشم انداز محقق می گردد .
قریب به سه دهه می گذرد که ضرورت شناسایی منابع پایدار برای شهرداریها محرز گردیده چرا که از سال 1362 سیاست خودکفایی و خوداتکایی مالی شهرداریها توسط دولت اعلام گردید و قاعدتا می بایستی هرگونه درآمد شهر از قبیل مالیاتها نیز بعنوان درآمد پایدار شهرداریها منظور می گردید اما متأسفانه این مهم به صورت جدی پیگیری نشد و شهرداریها برای تأمین منابع مالی خود به فروش ضابطه و تراکم خارج از رویه روی آوردند بطوریکه در سالهای اخیر وابستگی شدید شهرداریها به این کدهای ناپایدار شکل گرفته و حدود هفتاد درصد درآمد شهرداری از این محل تأمین می گردد .در حالیکه کدهای پایدار از جمله عوارض نوسازی ،عمران شهری و کسب و پیشه حدود 4 درصد از درآمد را به خود اختصاص می دهد .
برخی از کارشناسان معتقدند از آنجایی که اماکن عمومی نظیر خیابانها ،پارکها و پایانه ها و دیگر فضاهای خدمات عمومی متعلق به شهرداری و در نگاهی فراتر مالکیت آن شبه دولتی است و مردم بعنوان بهره برداران می باشند ،لذا مردم می بایستی هزینه های بهره برداری از آنها را پرداخت نمایند و نه هزینه احداث آنها را بعبارت دیگر باید ابتدا هزینه زیرساختهای شهری از محل اعتبارات دولتی تأمین و اجرا گردد و پس از آن هزینه های بهره برداری از بهره برداران اخذ گردد .
مصمم هستیم بزودی پیرامون این مبحث چکیده ای از پژوهشها ،مطالعات و مصوبات شکل گرفته را ارائه نموده و در این خصوص از نظرات و پیشنهادات کارشناسی شهروندان و نخبگان محترم بهره مند گردیم .
|
