یا محول الحول و الاحوال حوّل حالنا إلی أحسن الحال

هر کسی را که در نزدیکی عید ببینی ،بیشتر در حال و هوای جفت و جور کردن سور و سات عید است.نوروز ما ایرانیان هم در بین اعیاد جایگاه ویژه ای دارد که قدمت آن در بین اقوام بالاخص شرقیها غیر قابل انکار است.ما نتوانسته ایم آن تحولی را که هر ساله از خدا در شروع سال می خواهیم به منصه اجرا در بیاوریم.

در دعای تحویل ،هر سال می خوانیم:

یا محول الحول و الاحوال حوّل حالنا إلی أحسن الحال

ای کسی که می توانی حالات ما انسانها را دگرگون کنی ،حال مارا به بهترین حالات تغییر بده.

شاید بتوان این تغییر را در این دعای قلیل العباره و کثیر المعنی اینگونه تعبیر کرد که :ما تحویل و تحول و دگرگونی در درون خویشتن را می خواهیم انجام بدهیم و برای این مهم امداد واقعی که انصافاً مهم و شایسته نیز است را از خدای بزرگ که محول الاحوال است می خواهیم. برگرداندن حال درون ما از همین حالی که هستیم به بهترین حالات هم از آن نوع گزینه های ثقیلی است که باید بدانی که چه می کنی و سپس چه می خواهی !

انتخاب برترین گزینه که گرانترین و مهمترین آن نیز است ضمن تذکر،نکات قابل تعمق و تذکر فراوان نیز دارد .خوشبختانه پیام نوروزی سال 89 مقام معظم رهبری ،تصریحات جالب توجهی دارد که صراحت آن اثرش را دو چندان کرده است.

در پیام نوروری رهبر معظم آمده است که:

(آنچه که از ملاحضه وضعیت موجود کشورو ظرفیتهای عظیمی که در دل این کشور و ملت بزرگ نهفته است و می شود به دست آورد این است که:آنچه را که ما انجام داده ایم ،آنچه که مسئولین و مردم انجام داده اند در مقابل آنچه که ظرفیت عظیم این کشور برای پیشرفت و رسیدن به عدالت است ،کار بزرگی نیست.

......برای اینکه بتوانیم بر طبق اقتضائات کشور و ظرفیتهای آن حرکت کنیم،احتیاج داریم به اینکه همت خودمان را چند برابر کنیم.کاررا متراکم تر و پرتلاش تر کنیم.)

و من ساده و بی پیرایه ،فارغ از هر زیاده گویی و اطناب می نویسم و می گویم و امیدوارم اثر حداقلی این نوشته برای خود من یکی-لااقل- باشد و بماند.ما بایستی ابتدا از خود شروع کنیم- بلکه از قبل می بایست شروع می کردیم!!- گنجایش ظرف درون خویش را بالا ببریم .(بماند که برخی از ما ظرف را چپه گذاشته ایم!!) و خومان از متن وبطن قلب خویش بخواهیم که تحول یابد و با هر وسیله ای هم به امداد او برویم- بشتابیم!- .

سرنوشت اقوام و دیگر ملل که بعضاً مواردی از آنها در قرآن به تصریح و یا اشاره آمده است گویای این واقعیت مهم است که یک قوم تا خودشان اراده نکنند و نخواهند ،یک قوم تا منهیات در هر درجه و غلظت در نظر آنها مذموم و مکروه و غیر قابل عمل نباشد، از چسبندگی به آن خلق و صفات ذمیمه رهایی پیدا نخواهند کرد.اینکه در دعای تحویل سال گفتیم کافی نیست ، اینکه از خدا هم خواستیم کفایت نمی کند .مگر پیامبر خودمان نفرمود که :

من علم عمل و من عمل علم؟! .

همین که از خدا خواستیم که ما را از حالات مذموم به حالات نیکو برسان کافی است؟بر گردن ما هیچ تعهدی نیست؟اصلاً خدا بهترین حال را به ما داده است ،به دیگر سخن این بهترین حال – اگر مانده باشد و خراب و ضایع نشده باشد-در مقابل منکری کوچک آنچنان حساسیت نشان می دهد که در کناری ترین قسمت جامعه و یا همسایگانش عیبی کوچک را بر نمی تابد.

پیام نوروزی امسال مقام معظم رهبری حاوی پیام و نکات جامعه ساز فراوانی است که بایستی عمده رؤسا،مسئولین، دست اندر کاران عملیاتی نظام در هر زمینه اعم از خرد و کلان آن را سرلوحه خویش قرار بدهند و نکات عطف و قابل توجه آن را که فراوان نیز هست در چرخه های کار و رفتار روزانه خویش و تمام مجموعه های تحت الامر خویش ابتدائاً علماً و آنگاه عملاً اجرا نموده و به جد مراقب باشند که هر عمل و یا گفته ای که ممکن است سمت و سوی خلاف داشته باشد آن را در حین کار و عملاً محو نمایند.هر سال مقام معظم رهبری محور بیانات و فرمایشات سرنوشت ساز و عملی خویش را جملاتی قرار می دهند که اگر منصفانه به آن نگاه کنیم،عاقلانه آن را به کار بندیم و عالمانه و عامدانه آن را در بر نامه زندگی خویش قرار دهیم ،شاهد نظم و تحولی بیش از پیش در اداره جامعه خویش خواهیم بود .فرمایشات نوروز سال 89 حاوی نکات مهم و جامعه سازی است که امیدوارم این قلم بتواند با بضاعت مزجاة خویش ،مواردی را متذکر و در معرض دید عزیزان بیننده قرار دهد.اول از خدا و آنگاه از تمامی شهروندان می خواهم که دست در دست یکدیگر با نیت عمران و آبادی این شهر – که برجبین خویش نام مبارک و مقدّسی چون امام رضا علیه السّلام را دارد – تلاشی مضاعف را شروع کنند .

ولا حول و لا قوة الّا بالله

کمال سرویها

یکی از دغدغه های مهم مدیران شهری فائق آمدن بر مشکلات ترافیکی شهر است بویژه در ایام پیک ترافیک و یا در مناسبتهای مختلف نظیر عاشورا ،اربعین ،چهل و هشتم و ….

سازمانهای مختلفی برای روان سازی ترافیک و سهولت در زیارت حرم مطهر برای زائرین و مجاورین برنامه ریزی می کنند .شورای همتا به ریاست شخص آقای استاندار ،نیروی انتظامی ،کمیسیون حمل و نقل شورای شهر ،سازمان ترافیک ،سازمان اتوبوسرانی و سازمان تاکسیرانی همه و همه خدمت بی منت را شعار خود ساخته اند تا حمل و نقلی در خور مضجع شریف آقا علی بن موسوی الرضا علیه السلام شکل گیرد .

ساعت 7صبح روز اربعین بود .به میدان شهداء که رسیدم ،نیروی انتظامی با نیوجرسی خیابان شیرازی به سمت حرم را مسدود کرده بود بطوریکه اتوبوسها و تاکسیها به ناچار مسافرین را پیاده می کردند .در آن ابتدای صبح و خلوتی خیابان تنها عابرین پیاده حق عبور به سمت حرم را داشتند .از ساعتها قبل باران می بارید و تجمع آب در برخی از قسمتهای خیابان ،عبور را دشوار می ساخت .برخی از سالمندان از فرط خستگی روی جدولهای کنار خیابان برای تجدید قوا نشسته بودند و در اعتراض به وضع موجود می گفتند آخر چرا کسی بفکر ما نیست !

با مهندس زارعی مدیر عامل سازمان تاکسیرانی تماس گرفتم و خواهش کردم تعدادی تاکسی برای جابجایی سالمندان بفرستد .ایشان گفت ما برای این روز برنامه ریزی کرده ایم .تعدادی از رانندگان محترم تاکسیرانی برای جابجایی زائرین آقا بصورت رایگان ثبت نام و هماهنگ شده اند اما مسدود شدن خیابان در اختیار ما نیست !

با آقای مهندس شوشتری ریاست سازمان اتوبوسرانی تماس گرفتم و گفتم با توجه به خلوتی خیابان مگر نمی شود اتوبوسها تا حرم مسافرین را برسانند .ایشان گفت علیرغم هزینه های مازاد در روزهای تعطیل ما برای رفاه حال زائرین آقا به اندازه مکفی اتوبوس در خطوط آماده کرده ایم اما به من هم اطلاع داده اند که به سمت حرم خیابان مسدود است .

با خبر شدم جناب سرهنگ عبداللهی که در میدان بیت المقدس مستقر بودند بسته بودن خیابانهای منتهی به حرم را تکذیب نموده و ابراز داشته اند ما با تمام پرسنل پرتلاش نیروی انتظامی برای خدمت به زائرین در حال آماده باش هستیم .نمی دانستم دیگر چه کار باید بکنم .اینهمه زائر پیاده در جلوی چشمانم بویژه سالمندان و یا مادران دارای فرزندان شیرخواره در هوای بارانی واقعا برای رسیدن به حرم مطهر معضل داشتند .

با خود می اندیشیدم که آیا مگر برای مدیران ما اولویتی مهم تر از روان سازی زیارت وجود دارد ؟

آیا با همین امکانات موجود نمی توان بهتر مدیریت کرد ؟

اتوبوس ،تاکسی بفور وجود داشت ،ترافیک هم نبود اما تعدادی افسر جزء تصمیم به مسدود کردن خیابان گرفته بودند .

بیاد طرح تعدادی از نخبگان شهرمان افتادم که برای رفاه حال زائرین آقا چندین پروژه را پیشنهاد کرده بودند که تماما قابلیت اجراء داشت .

مگر در فرودگاه های بیشتر کشورهای پیشرفته و در حال توسعه ،کیلومترها مسیر توسط نوارهای نقاله در فضایی بسیار مرتب و شیک ،مسافرین جابجا نمی شوند .

چرا شهرداری و آستانقدس بفکر زائرین سالمند و کم توان و بعد مسافت نیستند ؟

چرا با نیروی انتظامی هماهنگی لازم انجام نمی شود ؟

چرا ایده های نخبگان برای در امان بودن زائرین از باران و آفتاب و سرما و گرما به اجرا در نمی آید .مگر هزینه کردن در این موارد خارج از وظیفه این سازمانها می باشد ؟

بعنوان عضو کوچکی از شورای شهر اعلام می دارم بهترین طرحها و توانمندترین جوانان نخبه و کارآفرینان علاقمند برای حل تمامی معضلات زائرین وجود دارد اما آنچه یافت نمی شود احساس تکلیف مدیران و عدم توجه به اولویتهای زائر است .

از خواندگان محترم خواهشمندم برای تفهیم این مهم به مدیران مربوطه راه حلها و پیشنهادات خود را ارسال ،تا پس از جمع بندی و بررسی در کارگروه مجددا به اطلاع همگان رسانیده و سندی برای مدیران علاقمند بخدمت به زائرین آقا علی بن موسی الرضا علیه السلام گردد.

پرداختن به بحث درامدهای پایدار از مباحث حائز اهمیتی است که با تکیه بر آن توان برنامه ریزی دقیق تر حاصل و رسیدن به برنامه های چشم انداز محقق می گردد .

قریب به سه دهه می گذرد که ضرورت شناسایی منابع پایدار برای شهرداریها محرز گردیده چرا که از سال 1362 سیاست خودکفایی و خوداتکایی مالی شهرداریها توسط دولت اعلام گردید و قاعدتا می بایستی هرگونه درآمد شهر از قبیل مالیاتها نیز بعنوان درآمد پایدار شهرداریها منظور می گردید اما متأسفانه این مهم به صورت جدی پیگیری نشد و شهرداریها برای تأمین منابع مالی خود به فروش ضابطه و تراکم خارج از رویه روی آوردند بطوریکه در سالهای اخیر وابستگی شدید شهرداریها به این کدهای ناپایدار شکل گرفته و حدود هفتاد درصد درآمد شهرداری از این محل تأمین می گردد .در حالیکه کدهای پایدار از جمله عوارض نوسازی ،عمران شهری و کسب و پیشه حدود 4 درصد از درآمد را به خود اختصاص می دهد .

برخی از کارشناسان معتقدند از آنجایی که اماکن عمومی نظیر خیابانها ،پارکها و پایانه ها و دیگر فضاهای خدمات عمومی متعلق به شهرداری و در نگاهی فراتر مالکیت آن شبه دولتی است و مردم بعنوان بهره برداران می باشند ،لذا مردم می بایستی هزینه های بهره برداری از آنها را پرداخت نمایند و نه هزینه احداث آنها را بعبارت دیگر باید ابتدا هزینه زیرساختهای شهری از محل اعتبارات دولتی تأمین و اجرا گردد و پس از آن هزینه های بهره برداری از بهره برداران اخذ گردد .

مصمم هستیم بزودی پیرامون این مبحث چکیده ای از پژوهشها ،مطالعات و مصوبات شکل گرفته را ارائه نموده و در این خصوص از نظرات و پیشنهادات کارشناسی شهروندان و نخبگان محترم بهره مند گردیم .

 در ادامه یادداشت (علت بیشترین نارضایتی از شهرداری !!!)...

تحولات شگرف در امور مرتبط با مدیریت و ساماندهی سازمانها ،شورای دوم را بر آن داشت تا شهرداری را مکلف به بهره گیری از راه حلهای مبتنی بر فن آوری اطلاعات و استفاده از توسعه سیستمهای یکپارچه اطلاعاتی با رویکرد برنامه ریزی ،خدمات رسانی و کنترل پروژه ها نماید .اما عمر شورای دوم به پیاده شدن این سیستم کارامد و گسترده را کفاف نداد ،لذا شورای سوم از همان ابتدا در پی سرعت بخشیدن به اجرایی شدن لایه ها و برنامه های متعدد این سیستم یکپارچه گردید .

اکنون لازم است که شهروندان محترم ابتدا اطلاعاتی در خصوص این سیستم کسب نموده و سپس در مورد نحوه پیشرفت ،موانع و چالشها و راه های برون رفت از مشکلات ،پیشنهادات خود را ارائه نمایند .